علیاکبر زینالعابدین
از شنبه پانزدهم فروردین، مدرسهها به شکل اینترنتی دایر میشوند. طبق بخشنامه آموزش و پرورش همه درسها تا ۹ خرداد باید به پایان برسند. کار دبیران گرامی در دوره دفاع، بسیار سخت خواهدبود. پیشنهادهایم برای نخستین روزهای پس از نوروز:
اعلام صادقانه، همدلانه و واقعبینانه به دانشآموزان:
میدانیم برای جبران درسها نسبت به روزهایی که از دست دادهایم، زمان کمی در اختیار داریم.
میدانیم که کیفیت تدریس در فضای آفلاین یا آنلاین کیفیت مطلوب ندارد.
میدانیم که روحیات ما (هر دو معلم و دانشآموز) در شرایط مساعدی نیست.
میدانیم که امسال با انواع دلایل، کلاسهایمان قطع و وصل بودهاند و هر دوی ما معلم و دانشآموز کمی زمان لازم داریم تا دوباره گرم شویم.
میدانیم بسیاری از ما و شما درگیر صدمات مستقیم حملات جنگی هستیم که در این صورت شرایط پیچیدهتری داریم. (که مدیران محترم مدارس این موارد را به شکلهای ویژه مدیریت خواهند کرد.)
نوشتن پیماننامه و ارائه برنامه مدون:
پیماننامهای رسمی با زبانی صمیمانه، اختصاصی هر کلاس بنویسیم. این متن را با مشارکت و آرای خود دانشآموزان تدوین میکنیم. هدف آن است که در این شرایط سخت با خلاقیت و پشتکار، اهداف درسیمان را با هر چه در توان داریم به پایان ببریم. دلیل میهندوستانه را هم مینویسیم که آبادانی ویرانیهای این سرزمین عزیز که حملات دشمنان به بار آورده تنها با دانش، خلاقیت و خردمندی ما صورت میپذیرد. نوشتن پیماننامه، احساس یگانگی و قدرت گروهی را در نوجوانان پررنگ میکند.
سرفصلها و درسهای باقیمانده را در یک تقسیمبندی عادلانه تا تاریخ ۹ خرداد در یک برنامه مدون ارائه میکنیم با ذکر روز و تاریخ دقیق. ارائه برنامه با جزییات سرفصلهای درسها، تمرینها، آزمونها و رفع اشکال به آرامشبخشی نوجوانان، خانوادهها و ما معلمان بسیار کمککننده است.
به بچهها بگوییم پرسشها و چالشهایشان را در هر ساعتی از روز طرح کنند و ما در اولین فرصت، پاسخگو خواهیم بود.
در ابتدای هر کلاس میتوانیم دقایقی را هم برای برونریزی احساسی اختصاص دهیم؛ به ویژه دبیران ساعت اول هر روز.
برای هر کلاس تا جایی که ممکن است بخشی از تمرینها بازیگون و سرگرمکننده باشند. نوجوانان برای تمرکز در فضای آفلاین و آنلاین به چنین تنوعی نیازمندند.
به معلمان مام وطنم ایران در روزهای سخت با امکانات محدود آموزشی، تعظیم میکنم.